logo
Listen Language Learn
thumb

Echt Gebeurd - Afl. 287 Puberdagboek: Sara-May Leeflang

-
+
15
30

'Waarom geil jij op mijn broer?', vraagt de zus van Laurens aan Sara-May Leeflang. 'Wat denk je nou, dat hij een kleuter van veertien wil?'

Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Welkom
bij
aflevering
287
van
Echt
Gebeurd.
De
podcast
waarin
waargebeurde
verhalen
worden
verteld
door
de
mensen
die
ze
zelf
hebben
meegemaakt,
maar
waarin
ook
van
tijd
tot
tijd
iemand
voorleest
uit
het
dagboek
dat
hij
of
zij
bijhield
als
puber.
In
deze
aflevering
Het
puber
dagboek
van
Sara
Lee
Leeflang.
Ik
was
hier
vijftien
en
zestien
jaar,
hier
de
eerste
vijftien
en
ik
woon
in
huizen
met
mijn
ouders
en
mijn
drie
jaar
oudere
broer
Sam.
Ik
hield
vooral
heel
veel
van
uitgaan
in
jongens
en
daar
gaat
het
een
beetje
over.
Dit
is
2
januari
2003.
Ik
ging
trouwens
nooit
veel
uit
in
de
Sint.
Dat
was
een
café
in
Bost,
een
theehuis
dat
s
avonds
een
jongerencafé
werd.
En
daar
had
ik
heel
veel
plezier,
want
daar
was
een
leuke
barman
waar
ik
verliefd
op
was.
Die
was
vier
jaar
ouder,
maar
die
had
een
vriendin
en
een
vervelende
zus
Marielle.
De
meest
aandacht
trekkend
kind
van
huize
en
ook
nog
eens
de
grootste
bitch
en
helaas
het
zusje
van
Laurens
was
ook
in
de
Sint.
We
hadden
Marion
overgehaald
dat
we
naar
huis
wilden,
want
het
was
echt
zo
fucking
saai.
Dus
ik
deed
mijn
jas
aan
en
ik
had
die
vriendin
van
Laurens
en
al
arrogant
naar
mijn
zien
kijken
toen
ik
langs
liep.
We
hadden
Marion
met
grote
moeite
toch
kunnen
overhalen.
Dus
ik
deed
mijn
jas
aan
en
Mariëlle
zat
er
een
beetje
bij
spottend
lachend
aan
te
kijken.
Ik
negeerde
deur,
want
ik
had
al
een
voorgevoel.
We
stonden
op
het
punt
om
te
vertrekken.
Opeens
komt
dat
wijf
Marielle
naar
me
toegelopen.
Laurens
was
al
weg.
Ze
zegt
zo
fucking
arrogant,
geil
jij
op
een
lange
jongen
die
er
altijd
komt.
Ik
krijg
het
benauwd
en
ik
dacht
echt
oh
my
God,
hoe
durven
ze?
Ik
probeer
zo
normaal
mogelijk
nee
te
zeggen.
Zij
zegt
Jaja,
ik
zeg
weer
nee,
ze
doet
zo
fucking
arrogant.
Nou,
we
gingen
en
ik
dacht
wat
is
Tom?
Kapsones,
gemeen
kutwijf
was
het
hele
voorval
alweer
snel
vergeten.
Toen
ging
ik
een
paar
weken
later
naar
het
Hoempa
feest.
Mariëlle,
de
vriendin
van
Laurens
en
daarbij
Jim
Verdrink
van,
die
trouwens
ook
een
zus
is
van
Laurens.
Opeens
Marialoop
afgestormd
en
ik
was
alleen
met
W.
Dat
kind
streelt
als
een
vis
wijf.
Zo
praat
ze
echt
altijd.
Waarom
geil
jij
op
mijn
broer?
Ik
blijf
echter
heel
koel
en
rustig.
Zij
begon
maar
druk
te
doen.
Zo'n
kind.
Ik
zeg.
Ik
snap
niet
waarom
er
zo
druk
over
maakt.
Ja,
Laurens
is
een
leuke
jongen,
maar
elk
meisje
in
de
Sint
vindt
hem
een
leuke
jongen.
Ze
zegt
ook
zo
wat
denk
je
nou
dat
hij
een
kleuter
van
veertien
wilt?
Nou,
een
heel
conflict.
Ik
bleef
nog
rustig,
maar
zij
liep
echt
bijna
te
schreeuwen.
Nou,
als
hij
praat,
schreeuwt
ze
sowieso.
Ik
liep
weg,
maar
ze
trok
me
terug
aan
mijn
arm.
Ik
zeg
doe
is
even
rustig.
Opeens
komt
die
andere
zus.
Die
was
al
ver
in
de
twintig.
En
ik
komt
echt
super
dichtbij
me
staan
met
de
borsten
tegen
me
op
gedrukt.
Ze
kijkt
me
super
agressief
aan
en
zegt
zo.
Je
moet
met
je
poot
van
mijn
broer
afblijven.
Ik
blijf
heel
rustig,
maar
ik
kreeg
het
eerlijk
gezegd
wel
een
beetje
benauwd.
Ik
zeg
zo
ik
snap
niet
waarom
iedereen
er
zo'n
probleem
van
maakt,
net
alsof
ik
iets
van
plan
ben.
Nou.
Zijn
begonnen
te
zien
dat
ik
ook
echt
niet
op
die
manier
in
Laurens
was
geïnteresseerd.
In
Mariëlle
wou
het
zeggen
en
terzijdes
is,
ga
weg.
Nou,
die
andere
zus
begon
opeens
heel
aardig
tegen
me
te
doen.
Overdreven
zelfs,
zeg.
Zo
ja
en
als
er
ooit
wat
is,
kan
je
altijd
naar
me
toe
komen.
Echt
sloeg
nergens
op.
Opeens
deed
de
super
aardig.
Ik
dacht
echt
FOK!
Toch
op.
Nou,
toen
ging
ze
weer
naar
de
dansvloer.
Ik
ging
naar
de
wc
en
barstte
in
huilen
uit.
Ik
weet
niet.
Ik
ben
best
wel
veranderd.
Vroeger
had
ik
echt
mijn
woordje
klaar
staan
en
had
ik
haar
hard
uitgescholden.
Maar
ik
dacht
dat
nu
echt.
Als
ik
dat
doe
krijg
je
echt
zo'n
grote
sqna.
Dus
dat
was
ook
wel
goed
dat
ik
dat
niet
deed.
Ik
bleef
er
echt
koel
onder.
Nou,
dat
was
het
eerste
stukje
en
dan
is
dit
een
half
jaar
later
in
Dan
ben
ik
16.
24
juli
2003
en
dit
was
de
grote
vakantie.
De
vakantie
is
een
periode
waarin
je
de
kans
hebt
geld
bij
elkaar
te
rapen
door
middel
van
vakkenvuller
op
zonnige
dagen.
En
wat
verdien
je
ermee?
2
euro,
misschien
iets
minder
zelfs.
Ja,
dat
noemen
sparen
voor
je
vakantie,
niet
wetende
dat
één
dag
werk
al
te
weinig
verdient
om
een
avondje
uit
te
gaan.
OK,
nu
overdrijf
ik
het
misschien
een
beetje.
Wat
ik
duidelijk
wil
maken
is
dat
mijn
moeder
niet
begrijpt
dat
vakantie
voor
mij
betekent.
Dubbele
punt.
Perioden
van
rust
en
niet
dubbele
band.
van
rot
baantjes.
Ik
zie
mezelf
als
vakkenvuller
en
ik
kijk
opzij,
zie
de
schuifdeuren
opengaan
en
vang
een
glimp
van
de
zon
op.
Enige
wat
ik
zou
denken,
lach
ik
maar
in
de.
Dat
was
een
openluchtzwembad
of
Connick
serie.
France
5.
Nu
gewoon
weer
voor
de
25ste
keer
zien.
Ik
heb
geen
probleem
met
werken
en
de
vakantie
ligt
eraan.
Wat
voor
werk?
en
ik
hebben
echt
heel
veel
gebeld,
maar
ze
willen
me
niet.
Ach,
wat
raar.
En
omdat
ik
het
vertikte
om
in
zo'n
mislukt
pakje
achter
de
kassa
van
de
Xenos
te
zitten,
ben
ik
opeens
lui.
Volgens
mijn
moeder
bejaardentehuis
heb
ik
zelfs
weer
geprobeerd.
Nou,
dat
leek
me
eerlijk
gezegd
nog
leuk
en
dankbaar
ook,
want
beleefd
mee.
Ik
zet
me
erg
veel
in.
Ik
heb
nu
4
euro
35
cent
op
mijn
rekening
staan,
dus
ik
ben
erg
wanhopig.
Maar
nee,
mijn
moeder.
In
lui
laten
we
daar
even
op
terugkomen
om
te
laten
zien
dat
ik
niet
zo
lui
ben
als
ze
denkt,
doe
ik
nu
ding
in
huis.
Wel
voor
geld
of.
Ja,
ik
heb
de
badkamer
gepoetst,
hij
blinkt
nu
echt,
dat
zweer
ik.
De
kamer
gestofzuigd
en
mijn
kamer
gepoetst.
Ze
beginnen
wel
iets
meer
te
geloven
dat
ik
niet
meer
zo
blij
ben.
Zeeland,
daar
moest
ik
ook
nog
over
schrijven.
Waarom
ook
alweer?
O
ja,
tuurlijk.
In
Zeeland
heb
ik
heel
veel
gedronken.
Was
dat
het?
Kan
me
niet
meer
zo
goed
herinneren
allemaal.
Oh
nee,
ik
weet
het
weer.
Er
was
nog
geen
camping.
Puntje
puntje
puntje.
OK.
Ik
hou
op
met
de
sarcastische
ondertoon
waarbij
Kees
Adios!
En
dan
gaat
het
verder
over
Zeeland.
Een
week
daarna,
29
juli
2003,
Zeeland,
Jader,
heb
ik
een
hoop
verhalen
over.
Ik
heb
het
die
week
met
drie
jongens
gezoend.
Robbie
had
tussen
haakjes
Kettmann
starlet,
Stefan
en
Stijn.
Maar
laat
ik
beginnen
bij
het
begin.
Marion
kan
het
bij
mij
rond
één
uur.
Marion
die
ik
kreeg
een
telefoontje
van
haar
moeder
dat
haar
opa
op
sterven
lag.
Nou,
Marion,
natuurlijk
overstuur.
Marion
besloot
naar
Winterswijk
andere
kant
van
Nederland
te
gaan
en
de
volgende
dag
naar
Zeeland
te
komen.
Want
het
was
wel
er
enige
vakantie.
Nou,
Elia
en
ik
sliepen
de
eerste
nacht
met
z'n
tweetjes
na.
kwamen
aan
iedereen
bij
ons
in
het
straatje.
Had
ze,
partytenten
et
cetera
al
geïnstalleerd
slash
opgezet.
Toen
kwamen
wij
aan
met
énkel
badeendje
volgens
3M.
Het
begon
al
lekker.
We
pakte
de
tent
uit,
legt
het
grond
neer.
Ik
zeg
Elia.
Waar
zijn
de
haringen?
Ja.
Het
bleek
dat
we
de
haringen
waren
vergeten
mijn
moeder
helemaal.
PS
was
echt
vet
kwaad.
Ze
vond
dat
we
ons
helemaal
niet
hadden
voorbereid.
Terwijl
ze
er
echt
niet
heeft
geholpen
qua
spullen
die
we
mee
moesten
nemen.
Nou
ik
reageert
op
de
jongens,
huizen
die
we
al
lang
kennen
van
het
uitgaan.
Zij
hadden
gelukkig
Haringe
over.
Maar
moeder
was
nog
steeds
kwaad,
want
het
bleek
later
ook
dat
er
twee
stoelen
waren
vergeten.
En
we
hadden
dus
één
stoel
die
was
van
Marion.
Nou,
we
hadden
de
tent
opgezet,
gingen
de
luchtbedden
opblazen
en
ik
zei
dat
mijn
moeder
weg
kon
gaan,
want
het
enige
wat
ze
deed
is
toekijken
en
fucking
chagrijnig
doen.
Nou,
ze
maakte
al
een
beetje
aanstalten,
ging
naar
de
auto.
Ik
had
ondertussen
mijn
luchtbed
opgeblazen
en
kwam
erachter
dat
ik
geen
dopje
had.
van
al.
Het
was
bedoeld
tegen
Elia,
maar
de
waakhond
had
het
helaas
ook
gehoord.
Ze
zegt
Zo
ben
je
weer
wat
kwijt.
Ik
zeg
met
een
Pixma.
Nee,
ze
zegt
je
hebt
zeker
geen
dopje.
Ik
zeg
hier
wel.
Ondertussen
had
ik
nog
wel
mijn
vinger
op
het
gat
terwijl
terwijl
de
lucht
was
opgeblazen.
Ze
wist
al
dat
ik
geen
dopje
had,
maar
stapte
gelukkig
de
auto
in.
De
bagage
nam
al
de
helft
van
de
tent
heen
en
de
twee
luchtbedden
van
mij
pas
daarnet
bij.
We
voelden
ons
echt
vetlaag.
We
hadden
een
mini
tafeltje
en
dan
ook
echt
een
heel
mini
en
één
stoel,
terwijl
iedereen
om
ons
heen
supergrote
haalde.
En
dan
ook
nog
een
partytent,
koelkasten,
tafels,
luxe
stoelen,
veel
stoelen,
stereo
installaties,
koffiezetapparaat,
tosti
ijzer
etcetera.
Wij
hadden
om
precies
te
zijn
een
klein,
lullig
gastrolletje
en
één
steelpannetje.
Verder
niks.
Jij
en
ik
besloten
onze
zorgen
weg
te
drinken
en
zochten
de
supermarkt
op.
We
kochten
voor
ieder
drie
breezers.
Daarna
besloten
we
naar
het
strand
te
gaan.
We
moesten
eerst
uitzoeken
hoe
we
daar
kwamen.
Nou,
volgende
keer
schrijf
ik
verder.
Ik
ga
morgen
naar
Six
Flags
en
moet
een
beetje
vroeg
op.
Dus
ik
me
een
beetje
maar
eens
in
de
goeie
smaak.
Show
Way.
Aruba
is
wel
het
laatste
stukje.
Is
5
november
2003
nog
steeds
16.
Bijna
zoals
weer
erg
nuttig,
niet
sarcastisch.
Ik
moet
echt
beter
mijn
best
gaan
doen
op
school.
Ik
doe
alles
wel,
maar
alles
half
dat
ik
het
snel
af
wil
hebben.
Dat
heb
ik
vooral
met
de
economie
en
aan
de
algemene
natuurwetenschappen.
Ik
lees
standpunt
in
mijn
hoofd,
maar
als
ik
het
zou
moeten
uitleggen
zou
ik
niet
weten
wat
ik
zeg.
Ik
heb
gewoon
soms
niet
zo'n
motivatie
en
dat
moet
veranderen.
Ik
terug
van
bijles
naar
huis.
Dat
is
ongeveer
20
minuten
fietsen
en
als
ik
snel
fiets
een
kwartier.
En
ik
was
echt
vrolijk.
Leuk
om
eens
buiten
zijn.
Dan
krijg
je
gewoon
een
Pixma
op
je
gezicht,
alleen
door
de
muziek
van
je
discman
en
het
harde
fietsen
door
de
straten.
Ik
liep
vandaag
ook
in
het
bos
met
de
honden
en
de
zon
scheen
nog
fel.
Het
was
vier
uur
s
middags,
maar
ging
wel
onder.
Het
bos
lag
onder
de
kleurrijke
bladeren
en
de
zon
scheen
door
de
bomen.
krijg
je
echter
gelukkig
gevoel
van.
Aangezien
het
mijn
slim
leek
mijn
ouders
te
informeren
over
mijn
slechte
cijfers,
besloot
ik
het
gister
te
doen.
Ik
had
voorspeld
dat
ze
zouden
zeggen
je
gaat
te
veel
uit.
Je
hebt
het
te
druk.
Daar
komt
het
door.
Nou,
dan
zou
mijn
moeder
zeggen
pa
zegt
alleen
dat
is
niet
zo
best.
Wat
denk
jij?
Ik
kom
thuis.
Mijn
slimme
tactiek
kan
van
pas,
want
ik
had
het
eerst
tegen
mijn
vader
gezegd
zodat
wanneer
ik
op
tournee
was
en
mijn
moeder
dan
zou
thuiskomen,
dat
hij
het
zou
zeggen
van
plaats
ik.
Haar
eerste
woorden
waren.
Je
drinkt
teveel
en
je
gaat
uit.
Ben
ik
goed
of
ben
ik
goed?
Nou
nou,
daar
komen
we
dus
allemaal
op
neer.
En
ik
zat
ook
te
veel
met
mijn
hoofd
bij.
Maar
je
moest
eens
weten.
Mijn
moeder
gaat
er
blijkbaar
van
uit
dat
ik
vrijdag
en
zaterdagavond
het
zou
moeten
kunnen
opbrengen
om
met
mijn
boekjes
achter
mijn
bureau
te
zitten,
want
dat
ook
de
rest
van
de
week
niet
ofzo.
Weekend
is
een.
Dan
ga
je
de
dingen
doen
waar
je
s
avonds
doordeweeks
geen
kans
voor
krijg.
Maar
ja,
waarschijnlijk
is
dat
ver
doordenken
voor
mijn
Maugham.
Nee,
ik
vind
het
natuurlijk
hartstikke
lief
dat
ze
zich
zorgen
maakt.
Maar
er
moet
wel
een
verschil
blijven
tussen
zorgen
maken
en
zeiken.
Zolang
dat
verschil
er
is,
hoort
u
mij
niet
klagen.
Adios
kust
bij
Aruba
daarmee.
Dat
was
Sara
mee
Leeflang,
die
in
november
2019
uit
haar
puber
dagboek
voorlas
tijdens
een
echt
gebeurd
middag
in
een
toen
nog
gewoon
afgeladen
volle
comedyclub
Toomler
in
Amsterdam.
Hopelijk
kunnen
we
daar
in
de
loop
van
dit
jaar
weer
terecht
met
nieuwe
verhalen
meer
dagen.
Sara
Mee
werkt
als
freelance
journalist
en
is
momenteel
bezig
met
een
boek
over
de
twee
en
een
half
jaar
durende
fietsreis
die
ze
maakte
van
Griekenland
naar
Thailand.
De
echt
gebeurd
redactie
wordt
gevormd
door
Micha
Wertheim,
Rosa
van
Toledo,
Maarten
Westerplein
en
mijzelf
Paulien
Cornelisse.
Onze
producent
is
Eva
zwa
ving
onze
zaal.
Technicus
in
Tumbler
is
Jasper
van
Oorschot.
In
deze
podcast
wordt
verzorgd
door
Gijsbert
van
der
Wal.
Dit
was
aflevering
287.
Bedankt
voor
het
luisteren.
En
vergeet
niet
als
één
of
ander
stom
kapsones,
gemeen
kutwijf,
super
arrogant
aan
je
vraagt
waarom
je
geilt
op
haar
broer.
Blijf
dan
gewoon
rustig.
Denk
fokte
GOB
en
ga
huilen
op
de
wc
en
deze
weet
je
moeder.
Want
er
is
geen
verschil
tussen
je
zielige
Lake
en
zál.
Check out more Echt Gebeurd

See below for the full transcript

Welkom bij aflevering 287 van Echt Gebeurd. De podcast waarin waargebeurde verhalen worden verteld door de mensen die ze zelf hebben meegemaakt, maar waarin ook van tijd tot tijd iemand voorleest uit het dagboek dat hij of zij bijhield als puber. In deze aflevering Het puber dagboek van Sara Lee Leeflang. Ik was hier vijftien en zestien jaar, hier de eerste vijftien en ik woon in huizen met mijn ouders en mijn drie jaar oudere broer Sam. Ik hield vooral heel veel van uitgaan in jongens en daar gaat het een beetje over. Dit is 2 januari 2003. Ik ging trouwens nooit veel uit in de Sint. Dat was een café in Bost, een theehuis dat s avonds een jongerencafé werd. En daar had ik heel veel plezier, want daar was een leuke barman waar ik verliefd op was. Die was vier jaar ouder, maar die had een vriendin en een vervelende zus Marielle. De meest aandacht trekkend kind van huize en ook nog eens de grootste bitch en helaas het zusje van Laurens was ook in de Sint. We hadden Marion overgehaald dat we naar huis wilden, want het was echt zo fucking saai. Dus ik deed mijn jas aan en ik had die vriendin van Laurens en al arrogant naar mijn zien kijken toen ik langs liep. We hadden Marion met grote moeite toch kunnen overhalen. Dus ik deed mijn jas aan en Mariëlle zat er een beetje bij spottend lachend aan te kijken. Ik negeerde deur, want ik had al een voorgevoel. We stonden op het punt om te vertrekken. Opeens komt dat wijf Marielle naar me toegelopen. Laurens was al weg. Ze zegt zo fucking arrogant, geil jij op een lange jongen die er altijd komt. Ik krijg het benauwd en ik dacht echt oh my God, hoe durven ze? Ik probeer zo normaal mogelijk nee te zeggen. Zij zegt Jaja, ik zeg weer nee, ze doet zo fucking arrogant. Nou, we gingen en ik dacht wat is Tom? Kapsones, gemeen kutwijf was het hele voorval alweer snel vergeten. Toen ging ik een paar weken later naar het Hoempa feest. Mariëlle, de vriendin van Laurens en daarbij Jim Verdrink van, die trouwens ook een zus is van Laurens. Opeens Marialoop afgestormd en ik was alleen met W. Dat kind streelt als een vis wijf. Zo praat ze echt altijd. Waarom geil jij op mijn broer? Ik blijf echter heel koel en rustig. Zij begon maar druk te doen. Zo'n kind. Ik zeg. Ik snap niet waarom er zo druk over maakt. Ja, Laurens is een leuke jongen, maar elk meisje in de Sint vindt hem een leuke jongen. Ze zegt ook zo wat denk je nou dat hij een kleuter van veertien wilt? Nou, een heel conflict. Ik bleef nog rustig, maar zij liep echt bijna te schreeuwen. Nou, als hij praat, schreeuwt ze sowieso. Ik liep weg, maar ze trok me terug aan mijn arm. Ik zeg doe is even rustig. Opeens komt die andere zus. Die was al ver in de twintig. En ik komt echt super dichtbij me staan met de borsten tegen me op gedrukt. Ze kijkt me super agressief aan en zegt zo. Je moet met je poot van mijn broer afblijven. Ik blijf heel rustig, maar ik kreeg het eerlijk gezegd wel een beetje benauwd. Ik zeg zo ik snap niet waarom iedereen er zo'n probleem van maakt, net alsof ik iets van plan ben. Nou. Zijn begonnen te zien dat ik ook echt niet op die manier in Laurens was geïnteresseerd. In Mariëlle wou het zeggen en terzijdes is, ga weg. Nou, die andere zus begon opeens heel aardig tegen me te doen. Overdreven zelfs, zeg. Zo ja en als er ooit wat is, kan je altijd naar me toe komen. Echt sloeg nergens op. Opeens deed de super aardig. Ik dacht echt FOK! Toch op. Nou, toen ging ze weer naar de dansvloer. Ik ging naar de wc en barstte in huilen uit. Ik weet niet. Ik ben best wel veranderd. Vroeger had ik echt mijn woordje klaar staan en had ik haar hard uitgescholden. Maar ik dacht dat nu echt. Als ik dat doe krijg je echt zo'n grote sqna. Dus dat was ook wel goed dat ik dat niet deed. Ik bleef er echt koel onder. Nou, dat was het eerste stukje en dan is dit een half jaar later in Dan ben ik 16. 24 juli 2003 en dit was de grote vakantie. De vakantie is een periode waarin je de kans hebt geld bij elkaar te rapen door middel van vakkenvuller op zonnige dagen. En wat verdien je ermee? 2 euro, misschien iets minder zelfs. Ja, dat noemen sparen voor je vakantie, niet wetende dat één dag werk al te weinig verdient om een avondje uit te gaan. OK, nu overdrijf ik het misschien een beetje. Wat ik duidelijk wil maken is dat mijn moeder niet begrijpt dat vakantie voor mij betekent. Dubbele punt. Perioden van rust en niet dubbele band. van rot baantjes. Ik zie mezelf als vakkenvuller en ik kijk opzij, zie de schuifdeuren opengaan en vang een glimp van de zon op. Enige wat ik zou denken, lach ik maar in de. Dat was een openluchtzwembad of Connick serie. France 5. Nu gewoon weer voor de 25ste keer zien. Ik heb geen probleem met werken en de vakantie ligt eraan. Wat voor werk? en ik hebben echt heel veel gebeld, maar ze willen me niet. Ach, wat raar. En omdat ik het vertikte om in zo'n mislukt pakje achter de kassa van de Xenos te zitten, ben ik opeens lui. Volgens mijn moeder bejaardentehuis heb ik zelfs weer geprobeerd. Nou, dat leek me eerlijk gezegd nog leuk en dankbaar ook, want beleefd mee. Ik zet me erg veel in. Ik heb nu 4 euro 35 cent op mijn rekening staan, dus ik ben erg wanhopig. Maar nee, mijn moeder. In lui laten we daar even op terugkomen om te laten zien dat ik niet zo lui ben als ze denkt, doe ik nu ding in huis. Wel voor geld of. Ja, ik heb de badkamer gepoetst, hij blinkt nu echt, dat zweer ik. De kamer gestofzuigd en mijn kamer gepoetst. Ze beginnen wel iets meer te geloven dat ik niet meer zo blij ben. Zeeland, daar moest ik ook nog over schrijven. Waarom ook alweer? O ja, tuurlijk. In Zeeland heb ik heel veel gedronken. Was dat het? Kan me niet meer zo goed herinneren allemaal. Oh nee, ik weet het weer. Er was nog geen camping. Puntje puntje puntje. OK. Ik hou op met de sarcastische ondertoon waarbij Kees Adios! En dan gaat het verder over Zeeland. Een week daarna, 29 juli 2003, Zeeland, Jader, heb ik een hoop verhalen over. Ik heb het die week met drie jongens gezoend. Robbie had tussen haakjes Kettmann starlet, Stefan en Stijn. Maar laat ik beginnen bij het begin. Marion kan het bij mij rond één uur. Marion die ik kreeg een telefoontje van haar moeder dat haar opa op sterven lag. Nou, Marion, natuurlijk overstuur. Marion besloot naar Winterswijk andere kant van Nederland te gaan en de volgende dag naar Zeeland te komen. Want het was wel er enige vakantie. Nou, Elia en ik sliepen de eerste nacht met z'n tweetjes na. kwamen aan iedereen bij ons in het straatje. Had ze, partytenten et cetera al geïnstalleerd slash opgezet. Toen kwamen wij aan met énkel badeendje volgens 3M. Het begon al lekker. We pakte de tent uit, legt het grond neer. Ik zeg Elia. Waar zijn de haringen? Ja. Het bleek dat we de haringen waren vergeten mijn moeder helemaal. PS was echt vet kwaad. Ze vond dat we ons helemaal niet hadden voorbereid. Terwijl ze er echt niet heeft geholpen qua spullen die we mee moesten nemen. Nou ik reageert op de jongens, huizen die we al lang kennen van het uitgaan. Zij hadden gelukkig Haringe over. Maar moeder was nog steeds kwaad, want het bleek later ook dat er twee stoelen waren vergeten. En we hadden dus één stoel die was van Marion. Nou, we hadden de tent opgezet, gingen de luchtbedden opblazen en ik zei dat mijn moeder weg kon gaan, want het enige wat ze deed is toekijken en fucking chagrijnig doen. Nou, ze maakte al een beetje aanstalten, ging naar de auto. Ik had ondertussen mijn luchtbed opgeblazen en kwam erachter dat ik geen dopje had. van al. Het was bedoeld tegen Elia, maar de waakhond had het helaas ook gehoord. Ze zegt Zo ben je weer wat kwijt. Ik zeg met een Pixma. Nee, ze zegt je hebt zeker geen dopje. Ik zeg hier wel. Ondertussen had ik nog wel mijn vinger op het gat terwijl terwijl de lucht was opgeblazen. Ze wist al dat ik geen dopje had, maar stapte gelukkig de auto in. De bagage nam al de helft van de tent heen en de twee luchtbedden van mij pas daarnet bij. We voelden ons echt vetlaag. We hadden een mini tafeltje en dan ook echt een heel mini en één stoel, terwijl iedereen om ons heen supergrote haalde. En dan ook nog een partytent, koelkasten, tafels, luxe stoelen, veel stoelen, stereo installaties, koffiezetapparaat, tosti ijzer etcetera. Wij hadden om precies te zijn een klein, lullig gastrolletje en één steelpannetje. Verder niks. Jij en ik besloten onze zorgen weg te drinken en zochten de supermarkt op. We kochten voor ieder drie breezers. Daarna besloten we naar het strand te gaan. We moesten eerst uitzoeken hoe we daar kwamen. Nou, volgende keer schrijf ik verder. Ik ga morgen naar Six Flags en moet een beetje vroeg op. Dus ik me een beetje maar eens in de goeie smaak. Show Way. Aruba is wel het laatste stukje. Is 5 november 2003 nog steeds 16. Bijna zoals weer erg nuttig, niet sarcastisch. Ik moet echt beter mijn best gaan doen op school. Ik doe alles wel, maar alles half dat ik het snel af wil hebben. Dat heb ik vooral met de economie en aan de algemene natuurwetenschappen. Ik lees standpunt in mijn hoofd, maar als ik het zou moeten uitleggen zou ik niet weten wat ik zeg. Ik heb gewoon soms niet zo'n motivatie en dat moet veranderen. Ik terug van bijles naar huis. Dat is ongeveer 20 minuten fietsen en als ik snel fiets een kwartier. En ik was echt vrolijk. Leuk om eens buiten zijn. Dan krijg je gewoon een Pixma op je gezicht, alleen door de muziek van je discman en het harde fietsen door de straten. Ik liep vandaag ook in het bos met de honden en de zon scheen nog fel. Het was vier uur s middags, maar ging wel onder. Het bos lag onder de kleurrijke bladeren en de zon scheen door de bomen. krijg je echter gelukkig gevoel van. Aangezien het mijn slim leek mijn ouders te informeren over mijn slechte cijfers, besloot ik het gister te doen. Ik had voorspeld dat ze zouden zeggen je gaat te veel uit. Je hebt het te druk. Daar komt het door. Nou, dan zou mijn moeder zeggen pa zegt alleen dat is niet zo best. Wat denk jij? Ik kom thuis. Mijn slimme tactiek kan van pas, want ik had het eerst tegen mijn vader gezegd zodat wanneer ik op tournee was en mijn moeder dan zou thuiskomen, dat hij het zou zeggen van plaats ik. Haar eerste woorden waren. Je drinkt teveel en je gaat uit. Ben ik goed of ben ik goed? Nou nou, daar komen we dus allemaal op neer. En ik zat ook te veel met mijn hoofd bij. Maar je moest eens weten. Mijn moeder gaat er blijkbaar van uit dat ik vrijdag en zaterdagavond het zou moeten kunnen opbrengen om met mijn boekjes achter mijn bureau te zitten, want dat ook de rest van de week niet ofzo. Weekend is een. Dan ga je de dingen doen waar je s avonds doordeweeks geen kans voor krijg. Maar ja, waarschijnlijk is dat ver doordenken voor mijn Maugham. Nee, ik vind het natuurlijk hartstikke lief dat ze zich zorgen maakt. Maar er moet wel een verschil blijven tussen zorgen maken en zeiken. Zolang dat verschil er is, hoort u mij niet klagen. Adios kust bij Aruba daarmee. Dat was Sara mee Leeflang, die in november 2019 uit haar puber dagboek voorlas tijdens een echt gebeurd middag in een toen nog gewoon afgeladen volle comedyclub Toomler in Amsterdam. Hopelijk kunnen we daar in de loop van dit jaar weer terecht met nieuwe verhalen meer dagen. Sara Mee werkt als freelance journalist en is momenteel bezig met een boek over de twee en een half jaar durende fietsreis die ze maakte van Griekenland naar Thailand. De echt gebeurd redactie wordt gevormd door Micha Wertheim, Rosa van Toledo, Maarten Westerplein en mijzelf Paulien Cornelisse. Onze producent is Eva zwa ving onze zaal. Technicus in Tumbler is Jasper van Oorschot. In deze podcast wordt verzorgd door Gijsbert van der Wal. Dit was aflevering 287. Bedankt voor het luisteren. En vergeet niet als één of ander stom kapsones, gemeen kutwijf, super arrogant aan je vraagt waarom je geilt op haar broer. Blijf dan gewoon rustig. Denk fokte GOB en ga huilen op de wc en deze weet je moeder. Want er is geen verschil tussen je zielige Lake en zál.

Translation Word Bank
AdBlock detected!

Your Add Blocker will interfere with the Google Translator. Please disable it for a better experience.

dismiss